Debat: Goede flex, foute flex

Een groeiend aandeel van de beroepsbevolking maakt deel uit van een onzekere "flexibele schil", terwijl er ook steeds meer flexwerkende ZZP'ers zijn die hun eigen werk vrij kunnen inplannen. De arbeidsmarkt lijkt steeds flexibeler te moeten worden om "concurrentiekracht" te behouden, maar wat betekent die flexibiliseringsdrang voor de bestaanszekerheid van werkenden? Is er een duidelijk onderscheid tussen goede flex en foute flex? En wat kunnen we er aan doen?

Hieronder staat een korte toelichting op de artikelen die in S&D hebben gestaan. In de kolom aan de rechterkant staan meer reacties. U bent van harte uitgenodigd om uw reactie op dit debat naar forum@wbs.nl te mailen. De auteurs van de S&D-artikelen zullen op deze site op de reacties ingaan. Van de geplaatste reacties zullen auteurs worden uitgenodigd voor ronde tafel gesprekken op de WBS.

Volgens Paul de Beer is het tijd voor een sociale basisverzekering, intelligente activering en een behoorlijk bestaansminimum. Hier licht hij dat toe met cijfers.

Flexwerk hoeft heus niet te worden afgeschaft, stelt Klara Boonstra, maar het is hoog tijd dat er op dit gebied het nodige wordt verbeterd. Flexibele contracten zijn nu vooral onzekere contracten waarbij kostenreductie voor de werkgever centraal staat en de risico’s worden afgewenteld op werknemers. Dat kan beter.

Mensen die werken aan de onderkant van de arbeidsmarkt betalen een hoge prijs voor de deregulering en het activerende arbeidsmarktbeleid van de afgelopen dertig jaar. Ondernemingen hebben de lusten en werknemers de lasten van flexibilisering. Will Tinnemans pleit voor fatsoenlijke arbeidsomstandigheden en een leefbaar loon voor deze werkende armen.

Hans Spekman beschrijft aan de hand van een voorbeeld van een heftruckchauffeur wat de impact van onzekerheid op het werk is op de bestaanszekerheid van mensen. Voor de korte termijn winst van de eigenaar kan een flexcontract misschien goed uitpakken, maar het is desastreus voor de eigenwaarde van mensen.