Blog van rcuperus

Vlaanderen en Nederland zijn tegelijk zo eender en toch ook zo anders. Ik ben altijd een pleitbezorger geweest van een permanent en diepgaand gesprek over de overeenkomsten en verschillen tussen Vlaanderen en Nederland in onze omgang met de wereld. Ter wederzijdse lering en vermaak.

Het contact en de onderlinge ervaringsuitwisseling tussen Vlaanderen en Nederland: daar zouden, wat mij betreft, nog wel een paar tandjes bij mogen. Dat kan een stuk intensiever

Met een mengeling van ongeloof en schaamte aan buitenlanders moeten uitleggen wat er nu in hemelsnaam weer in Nederland aan de hand is: dat is altijd weer een tot grote bescheidenheid leidende operatie. Begin deze week was het opnieuw zo ver. In Berlijn. Ik raakte verzeild in een gezelschap van Duitsers, Zweden, Engelsen, Polen, Fransen en Spanjaarden, en allemaal wilden ze weten wat er nu weer loos was in Nederland. Kabinetscrisis? Wilders? Triple AAA? 3%? Euroscepsis? En of de nieuwe PvdA-leider – hoe spreken we die naam precies uit? – al klaar was om verkiezingen te winnen?

The Amsterdam Process is het toonaangevende vernieuwingsproject van de Europese sociaal-democratie. Twee publicaties geven nu een impuls aan het toekomstdebat.

Vorige week mocht ik kort 'La Presidentielle' ervaren, de campagne in Frankrijk. Daar bleek weer dat als we niet oppassen, Europese technocratie en nationale democratie uit elkaar lopen.

Vriend en vijand werd afgelopen week opgeschrikt door een plan voor de woningmarkt van maar liefst 22 topeconomen. Hoog tijd voor andere disciplines om dit voorbeeld te volgen.

In de brave new world van hyper-efficiency is in Nederland een stille opstand gaande. Dat is de zzp-revolutie, die tegenwicht biedt aan onze losgeslagen markt- en efficiencysamenleving.

"Te lang hebben de Europese leidslieden gefreewheeld op de positieve gevoelsargumenten van een meerderheid. Die meerderheid is nu omgeslagen in een minderheid". Aldus Geert Mak.

Het optreden van de premier in College Tour gaf een mooie inkijk in de gedoogcoalite: de spanningen tussen hem en Wilders zijn vooral voor de bühne.

Het afgelopen weekend was ik voor het eerst van mijn leven in de Kaukasus. In Georgië om precies te zijn. Op uitnodiging van onze eigen onvolprezen Alfred Mozer Stichting gaf ik een "ideologische" training aan een groep van zo’n dertig vertegenwoordigers van progressieve maatschappelijke organisaties (ngo’s in vies jargon) en politieke partijen, als je zo de scharminkelige partijclubs mag noemen zoals die in Georgië bestaan.