Labour heeft haar morele erfenis verkwanseld. Het kapitalisme ontwortelt mensen. Sociaal-democraten moeten daarom radicaal zijn en teruggaan naar de wortels.
Terwijl eind vorig jaar de strategische aanvalsnotities van de PvdA uitlekten, traditiegetrouw voer voor een nog grotere stijging op de cynismemeter, zat ik op het puntje van mijn stoel in Londen. Ik luisterde naar Lord Glasman, de goeroe van Labourleider Ed Milliband, die met zijn radicaal-traditionalistische Blue Labour het sociaal-democratische vlammetje weer op wist te stoken.
'Karl Marx beschrijft hoe na de bejubelde revolutie van 1831 de Franse bankier Laffitte de profetische woorden spreekt: vanaf nu heersen de bankiers. Dat, dames en heren, zien we in Europa nu ook gebeuren.' Glasman beantwoordt een vraag over het nieuwe euro-akkoord in debat met Philip Blond, de drijvende kracht achter Cameron's big society-gedachte.
In het uur dat volgt horen we Glasman spreken over de paarse cocktail van verzorgingsstaat en kapitalisme. En hoewel hij het huidige Labour en passant een keer of vier dood verklaart en zelf weinig snelle beleidsoplossingen voor handen heeft krijgt hij het voor elkaar op een geloofwaardige manier een radicale verandering voor Labour te schetsen die de hoop op een echt sociaal-democratisch alternatief weer doet leven.
Het gehele artikel is te lezen op de site van de Volkskrant. Vanavond spreekt Maurice Glasman in De Balie.
- blog van amosselman
- login of registreer om te reageren
Lees de blog van deze auteur